Fotogedichten
Fotogedichten:
Woorden nemen een vlucht,
weg van de werkelijkheid.
Kom, keer bij me terug.
Wees mijn adem
bruid.
Welke wegen we zullen gaan,
weet niemand en
waarheen ze leiden
Gegeven zijn stappen
gezet in voorbije tijden
Beelden, ze staan
Op ons netvlies gedrukt.
Pas als we kunnen delen,
is onze reis gelukt.
Sterk staal streeft 
naar steeds meer
rotsvast geleidend
mijn gedachten
waarheen?
Stoere masten
dragen gedachten
voeren stromen verder weg
waarheen?
Hengel naar hoop
Smaragdgroene rimpels
duwen gedachten
een andere loop
Vis vol verlangen
Vang violet en
drijf intuitief
fantasie in je net.